Meer drama, conflict en passie nodig in de politiek

In de NRC van zaterdag 13/9 wordt filosoof Luuk van Middelaar aangehaald om te betogen dat Nederland een publieksdemocratie is geworden en dat de uitvoering van een verkiezingsprogramma drama, conflict en passie nodig heeft om zichtbaar te worden. Lange tijd ben ik voorstander geweest van rust in de partij, in het openbaar bestuur en de politiek, er vanuitgaand dat bestuurders van de stad gewoon hun werk moeten doen. Oud-minister Klaas de Vries (PvdA) begon destijds zijn ministerschap met de uitspraak dat hij het openbaar bestuur een stuk saaier wilde maken, ik waardeerde die uitspraak destijds zeer. Ik zie echter met Middelaar nu een verandering en ben het met Middelaar eens.

De kiezer kiest niet meer voor een toekomstvisie in een programma maar een politicus waar op vertrouwd kan worden. Politici kunnen op die verandering reageren door zichtbaar te worden. Zichtbaar worden met drama, conflict en passie. Het liberalisme biedt met beginselen als vrijheid, verantwoordelijkheid, verdraagzaamheid, sociale rechtvaardigheid en gelijkwaardigheid voldoende mogelijkheden voor drama, conflict en passie. Alleen handelende en sprekende personen worden zichtbaar. In de gemeenteraad ontstaat zichtbaarheid met interventie en interruptie als ook met initiatiefvoorstellen, moties en amendementen. Buiten de raad kan het met ledenavonden, wijkbezoeken, spreekuren en persberichten. De VVD hoeft daarvoor niet de populistische weg in te slaan van het ideologie- en overtuigingsloze PVV en lokale kopieën daarvan.

Zichtbaarheid ontstaat door contrast tegenover het sociaal democratische gedachtengoed van PvdA, Groenlinks, SP en D66, de religieuze overtuiging van CDA en CU en de pragmatische politiek van stadspartijen zoals Stadsbelangen en STIP. Drama, conflict en passie kan op lokale maatschappelijke vraagstukken als lokale lasten en tarieven, veiligheid en integratie, het sociale gezicht, ondergrondse verkeersinfrastructuur en rechtszekerheid. Dat er wat moet gebeuren is voor iedereen wel duidelijk, de meningen lopen politiek en ideologisch uiteen over de oplossingsrichtingen en oplossingen. Door drama, conflict en passie worden alle partijen  zichtbaarder, de kiezer voelt zich in de raad gerepresenteerd en de pers heeft nieuws om te publiceren. De democratie wordt er mee versterkt.

Delft, 13 september 2009

Ronald Vuijk, wethouder