Ronald Vuijk (september 2006)

Met groot enthousiasme stel ik mij voor de VVD als volksvertegenwoordiger beschikbaar voor de verkiezingen van de Tweede Kamer van 2010

Mijn naam is Ronald Vuijk, en 44 jaar geleden geboren in de Wognumstraat in Den Haag. Sinds 2000 woon ik in Delft en ben politiek actief geworden voor de VVD. In Groningen studeerde ik van 1988 tot 1994 Nederlands recht en juridische bestuurswetenschappen. Myrna en ik zijn samen de trotse ouders van dochter Jeanna (9) en zoon Jens (5).

In mijn vrije tijd lees ik graag een boek en ben actief in het bestuur van de Bob- en Slee Bond Nederland. Vanuit mijn Groningse studententijd heb ik door GSR Aegir nog steeds een zwak voor het nationale toproeien. De Head, de Oude Vier op de Varsity, De Bosbaan, Hollandia en de Koninklijke roepen en trekken nog steeds.

Politiek actief werd ik om mee te praten en mee te beslissen over maatschappelijke problemen. Nederland is een land waarin het comfortabel leven is, en dat moet zo blijven. De juridificering van de maatschappij is echter zo gegroeid dat de overheid de burger eerder belemmert in plaats van vrij laat en vertrouwen geeft. De overheid beschrijft niet alleen wat er moet gebeuren maar tot in detail ook hoe dat moet gebeuren. Bedrijvigheid en innovatie worden daardoor afgeremd. Vernieuwing komt niet dankzij, maar ondanks de betuttelende overheid tot stand. Mensen zoeken naar wegen om onder regels uit te komen, zelfs de overheid doet dat en noemt dat gedogen. De regering hoort stimulerende kaders en transparante randvoorwaarden te stellen.

Daarnaast werd ik ook politiek actief om mee te praten en mee te beslissen over maatschappelijke oplossingen. De liberale uitgangspunten vormen voor mij de basis. Bolkestein is mijn voorbeeld. De op inhoud gedreven wijze waarop hij de partij aanvoerde spreekt mij zeer aan. De assertieve en zelfbewuste wijze waarop ik Rutte zich nu als politiek aanvoerder zie ontwikkelen als ook de woorden die ik hem hoor spreken bevestigt mij in mijn veronderstelling dat inhoud en landsbelang de juiste basis is voor het politieke handelen als VVD. Dat is de werkwijze waarin ik mij herken, mij thuis voel en waarvoor ik mij wil inzetten. Als liberaal herken ik mijzelf meer in het ontplooiingsliberalisme en het sociaalliberalisme dan in het klassieke liberalisme en het gedachtegoed van het utilitarisme. Hoewel het onderscheid niet vlijmscherp is: ik sta voor klassieke liberale thema s als een compacte overheid, lage belastingen en weinig regels als ook voor meer sociale thema s die redenerend vanuit de positieve vrijheid opkomen voor sociale voorzieningen voor zij die aan het kortste eind trekken en goed onderwijs voor onze kinderen. Ik sta daardoor voor  een actieve rol voor de staat om te zorgen dat individuen tot ontplooiing komen en ook voor actief burgerschap in bijvoorbeeld verenigingen, clubs of internationale hulporganisaties. Liberalisme is voor mij niet ieder voor zich . Als politicus en volksvertegenwoordiger ben ik geen intellectueel maar een realist, vooral het politieke resultaat telt. Politiek bedrijven is vooral ook hard werken.

Het lijstje grote politieke thema s van Bolkestein van 2004 raakte mij en is nog steeds actueel: de rechtstaat (terrorisme, criminaliteit, rechtszekerheid, privacy); de sociaaleconomische toestand (arbeidsparticipatie, productiviteit, groei van de economie); een uitgebreide Europese Unie (de lotsverbondenheid van Nederlanders met de EU); de afhankelijkheid van energiebronnen van buiten de Unie; immigratie en moeizame integratie; en de demografische crisis (vergrijzing, daling van de economische groei en van de productiviteit). Dit lijstje is herkenbaar in de huidige VVD-thema s Veiligheid, Bereikbaarheid en Economie. Ik wil vanuit de VVD met die kaders en randvoorwaarden mensen zelf de ruimte geven om keuzes te maken. Te beginnen met minder regels.

In 2002 ben ik voor de VVD Delft in de gemeenteraad gekozen en volgde in het najaar van 2002 Wil Steffen op als fractievoorzitter. In 2005 volgde ik Christiaan Baljé op als wethouder. In 2006 nam ik als lijsttrekker deel aan de verkiezingen, aansluitend volgde de herbenoeming als wethouder in een college met PvdA, Groenlinks en STIP (Lokale studentenpartij). Als wethouder ben ik verantwoordelijk voor de portefeuille Kennisstad & Economie, Dienstverlening, Vastgoed & Grondzaken, ICT, Huisvesting en de projecten Science Park Technopolis, Harnaschpolder en Schie-oevers. Daarnaast worden bestuurlijke en politieke  nevenfuncties vervuld. In 2006 schreef ik mee aan het programma voor de VVD in de provincie Zuid-Holland.

Naast overtuigd liberaal ben ik ook overtuigd democraat. Lokaal, regionaal en provinciaal zie ik hoe de sociaaldemocraten en de leefbaren met democratie omgaan.  Namelijk dat sociaaldemocraten weten wat goed voor de burger is , socialisten zijn bemoeials en de leefbaren wantrouwen het huidige politieke systeem zo dat samenwerken met zij die dat systeem verpersoonlijken per definitie onmogelijk is. Dat maakt voor mij duidelijk dat democratie naast aangehangen, ook met hart en ziel verdedigd moet worden. In de dagelijkse politieke praktijk  betekent dat resultaten behalen. In Delft heb ik bijvoorbeeld daarvoor als wethouder het wekelijks spreekuur voor burgers ingesteld. Ook de zondagsopening van winkels in heel Delft is in mijn periode tot stand gekomen. In Delft spelen enkele dossiers met nationale impact zoals de A4 en de ondertunneling van het spoor. Vanuit mijn politieke functies en dossiers heb ik ervaren hoe onvoorstelbaar hard er in coalities dagelijks geknokt moet worden om de liberale uitgangspunten te vertalen in concreet politiek resultaat. Politiek-bestuurlijke processen moeten nauwgezet bewaakt worden vanaf concept tot uitvoeringsdetail. Voor de periode 2010 2014 sta ik nummer 2 op de kandidatenlijst en ben wethouderskandidaat. Indien wij lokaal in de oppositierol terecht komen pak ik de volksvertegenwoordigende rol in de gemeenteraad op.

 

Waarom in de Tweede Kamer?

Het namens de kiezer dienen van het openbaar bestuur door het kabinet te controleren en op te treden als mede-wetgever is eervol werk. Dan kan vanuit de oppositierol en als regeringspartij. De keuze voor Nederlands recht en juridische bestuurswetenschappen aan de RuG in 1988 was voor mij een eerste stap richting het openbaar bestuur. De wetenschappelijke vraag in hoeverre een gestelde regel maatschappelijk effect boeit mij mateloos. De tweede stap kwam met mijn intrede in het georganiseerde bedrijfsleven van de brancheorganisaties en de derde volgde met mijn stap naar de VVD in de lokale en regionale  politiek. Een vierde stap naar de landelijke VVD en de landelijke politiek past in dit rijtje. 

Vanuit mijn professionele achtergrond kan ik in de VVD TK-fractie een bijdrage leveren met een inhoudelijke affiniteit met het maken en beoordelen van  wetgeving, bestuursrecht en bestuurskundige processen, rechtsbescherming, economische ontwikkeling, Europese innovatieprogramma s, water & deltatechnologie, innovatie en  georganiseerde (mkb)bedrijfsleven.

Voor mijn militaire diens, studie en eerste werkzaamheden woonde ik van 1986 tot 1997 in Groningen en heb daardoor warme gevoelens voor het noordoosten van ons land. Vanwege mijn huidige woonplaats en mijn politieke activiteiten van de laatste 10 jaar heb ik een geografische betrokkenheid bij Zuid-Holland met een politiek en bestuurlijk netwerk. Tenslotte wil ik mijn ervaring in het politiek-bestuurlijke handwerk op lokaal, regionaal en provinciaal niveau voor de VVD inzetten in de Tweede Kamer zowel als in het land in de zaaltjes om liberale idealen en standpunten verder uit te dragen, om naar (kritische) leden te luisteren en met hen in debat te gaan.

 

Stem VVD, en als ik u aanspreek, stem op mij.

Met liberale groet,

Ronald Vuijk

Spreekuur en werkbezoek: beide benen op de grond!

Geplaatst op dinsdag 5 september 2006; reacties

 Door voormalig VVD-wethouder Baljé werd nu vier jaar geleden in Delft het spreekuur voor collegeleden ingevoerd. Het was destijds vooruitzien en het werd een succes. Nu hebben alle collegeleden min of meer een spreekuur waar burgers laagdrempelig met een lid van het college in gesprek kunnen gaan.
 
Spreekuren en werkbezoeken zijn het middel voor bestuurders om met beide benen op de grond en in de praktijk van alle dag te blijven staan. Met de poten in de modder zoals sommigen zouden zeggen.
 
Vanuit mijn portefeuille tref ik op mijn spreekuur en werkbezoeken veelal ondernemers. Was het eerste spreekuur vier jaar geleden één keer per maand, nu heb ik zelf iedere dinsdag vanaf  16 uur een spreekuur waarvan inmiddels ook iedere week gebruik wordt gemaakt. Op het spreekuur gaat het vaak om ergernissen die veelal veroorzaakt worden door regels die in specifieke gevallen onredelijk lijken uit te pakken en waarbij de reguliere rechtsbescherming geen oplossing kan bieden. Andere categorie zijn mensen die met plannen rondlopen maar de juiste ambtelijke ingang niet kunnen vinden. Met een bezoekje aan de bestuurder kan vaak samen de juist ingang wel gevonden worden.
 
Iedere vrijdagochtend breng ik een werkbezoek aan een ondernemer, instelling of organisatie in de stad. Vorig jaar bracht mij dat ondermeer langs alle grote werkgevers van Delft, nu zoeken we wat meer de krenten in de pap. Sinds het reces een prachtige winkel in het hogere segment in de binnenstad, een ondernemer die games ontwikkelt in Delftstede, een ondernemer die een prachtig pand aan de Oude Delft aan het restaureren is en op de planning staan ook enkele prominente kennisinstituten. Iedere keer raakt mij opnieuw de passie die, het enthousiasme dat mensen uitstralen als zij hun vak laten zien, met hun pand en de mensen  bezig zijn en wanneer zij over hun betrokkenheid met Delft praten.
 
Het intensieve en directe contact met mensen op de bestuurlijke werkvloer en de dialoog met de stad houdt een bestuurder met beide benen op de grond.
 
 

A13 onder de grond: "megalomaan plan?"

Geplaatst op maandag 4 september 2006; reacties

 In het landelijke verkiezingsprogramma van de VVD is de verplaatsing van de luchthaven Schiphol naar de Noordzee opgenomen. Minister Zalm noemde het een ‘megalomaan’ plan. Dat is onterecht. Delftse ingenieurs helpen in Hongkong een luchthaven in zee aan te leggen en in Dubai worden volledige steden op in zee opgespoten palmbladeren aangelegd. Een luchthaven in de Noordzee is voor Delftse waterbouwers eenvoudige ‘bewezen’ technologie. De kosten liggen lastiger, Zalm kennende zal die invalshoek meer de aanleiding zijn geweest voor zijn veroordeling van dit visionaire programmapunt tot ‘megalomaan’ plan.
 
Toch kan ik mij niet voorstellen dat de topman van BT, de international en ondernemer Ben Verwaayen, een luchtfietser is. Met zijn ondernemersgeest weet hij kennelijk dat ondernemen ook ‘durf’ betekent, het lef om vooruit te springen. Niet bang voor kritiek, problemen agenderen en met bijzondere oplossingen komen.
 
Ook Delft is na de megalomane ontwikkelingen in De Spoorzone op termijn toe aan een volgende grote uitdaging. Als de A4 gereed komt ligt Delft tussen twee nationale verkeersriolen. Een werkelijk niet te benijden plek in de Randstad.
 
De oplossing is het overkluizen van de A13, dan wel onder grond tussen Delft noord en tot voorbij Delft zuid. Bovenop het dak kan een eenvoudige twee baansweg de regionale ontsluiting verzorgen. Delft vindt dan weer aansluiting bij de groene long van het Delftse Hout. De woonwijken langs de A13 krijgen weer frisse lucht.
 
Gezien de lange levertijd op megalomane plannen, twintig tot dertig jaar ben je zo verder, is het nu de hoogste tijd om de ondertunneling of overkluizing van de A13 politiek en bestuurlijk te agenderen.
 
Voeg toe aan Delicious Voeg toe aan NUjij Voeg toe aan Google bookmarks Voeg toe aan Linked In Voeg toe aan NUjij Voeg toe aan Technorati Voeg toe aan Twitter 
© 2010 VVD Delft  |  Colofon  |  RSS | Sitemap