VVD Delft
| VVD Delft > Weblog overzicht > Ronald Vuijk |       |
Een stadsbestuurder is er voor de burgers
Dat wordt mijn inzet als lid van de gemeenteraad en als wethouder in de raadsperiode 2010-2014.
De dialoog tussen mensen maakt de politiek voelbaar, hoorbaar en zichtbaar. In die dialoog worden de liberale idealen van vrijheid, verantwoordelijkheid, verdraagzaamheid, sociale rechtvaardigheid en gelijkwaardigheid uitgedragen. Daarmee sta ik voor een rotsvast vertrouwen in een betere toekomst, een optimistische vertrouwen in de vooruitgang. En voor een minimale overheid en maximale zelfregulering en wordt gedreven door overtuiging en idealen, niet door macht of autoriteit. De medemens zelf staat centraal.
Als persoonlijk thema staat centraal het verbeteren van de rechtszekerheid van de burger. “De burger weet onvoldoende wanneer en opgrond van welke criteria zijn aanvraag (van bijvoorbeeld een vergunning) wordt afgehandeld”, een besef dat in de voorbije periode duidelijk is geworden door het wekelijkse spreekuur voor burgers. Binnen mijn liberale idealen en overtuiging acht ik mij voor de inhoud van mijn bestuurlijke beslissingen gebonden aan het politiek programma van de VVD en het coalitieprogramma. Het combineren van maatschappelijke betrokkenheid en de bestuurlijke verantwoordelijkheid van het wethouderschap is in de duale verhoudingen een bijzondere opgave. Ruim 50 mensen die ieder vanuit een eigen bestuurlijke en politieke verantwoordelijkheid de dialoog met de stad zoeken. Een dialoog die zijn weg zoekt via politieke websites, communicatie inspanningen van raad en B&W, de onafhankelijke journalistiek en het persoonlijke gesprek.
In de raadsperiode 2002-2006 werd het raadslidmaatschap met het fractievoorzitterschap vervuld. In 2005 werd wethouder Christiaan Baljé opgevolgd en werd Wil Steffen fractievoorzitter. Als lijsttrekker werd deelgenomen aan de verkiezingen van 2006 met collegedeelname als resultaat. Bijzondere dossiers zijn ondermeer uitbreiding van de dienstverlening, de bouw van de Koepoortgarage, de versterking van monumentenzorg, de uitbouw van de programmatische aanpak Water, de oprichting van Science Port Holland en de uitvoering van de economische strategie Delft Kennisstad.
Geplaatst op woensdag 16 september 2009; reacties
Het Delftse onderzoeksinsituut Deltares krijgt € 25 miljoen voor de bouw van een deltagoot om onderzoek te doen naar water- en deltatechnologie. Met deze technologie blijft Nederland droog, vanuit Delft wordt deze kennis met de wereld gedeeld. Een echt exportproduct. Een consortium onder leiding van de TU Delft en DSM gaat hoogstwaarschijnlijk steun krijgen voor de ontwikkeling van witte biotechnlogie. Door gebruik te maken van witte biotechnologie kan ten opzichte van conventionele (chemische) processen een alternatieve en veelal efficiëntere syntheseroute gebruikt worden voor de productie van een groot aantal chemicaliën, materialen en brandstoffen. Conventionele processen maken vaak gebruik van steenkool, aardolie of aardgas. Deze bronnen zijn eindig en brengen milieubezwaren met zich mee. Witte biotechnologie maakt daarentegen gebruik van biologische grondstoffen, zoals biomassa. Ondernemerschap wordt met € 6 miljoen gestimuleerd door een bijdrage aan de TU Delft voor het stimuleren van technostarters, de TU Delft en Rotterdam stimuleren ondernemerschap met initiatieven als Centre for Entrepeneurship voor ondernemerschap, Yes!Delft voor startende ondernemers en TwentyTwenty voor exponentiele groei.
Dit rechtvaardigt eens te meer de stelling dat Delft met de strategie van Delft Kennisstad in het juiste spoor naar de toekomst zit. Deze strategie helpt ons de gevolgen van de economische crisis op te vangen en de effecten te verzachten. Het betekent extra werk, en dat is precies wat we nodig hebben.
Ronald Vuijk, wethouder
Geplaatst op dinsdag 15 september 2009; reacties
Delft bezuinigt in de periode 2010-2013 € 5,5 miljoen op beleidstaken en € 3,4 miljoen door niet meer te indexeren. De begroting krimpt, de Delftse overheid wordt kleiner; een diepe wens van vele liberalen. De kredietcrisis geeft een andere kijk op de beschikbare middelen dan in de tijd van economische hoogconjunctuur. De kredietcrisis helpt om doortastende besluiten te nemen.
Het niet doorgeven van de loon- en prijscompensatie bespaart € 3,4 miljoen. Aangezien salarissen niet verlaagd worden maar de kosten door de inflatie wel blijven stijgen leidt dit tot het eenvoudige gevolg dat binnen de programma’s efficiënter gewerkt moet worden. Er wordt in ieder beleidsterrein minder geld uitgegeven. In sommige beleidsterreinen, bijvoorbeeld in de speeltuinen, stedenbanden en volwasseneneducatie, worden taken geheel gestopt waardoor daadwerkelijk minder mensen nodig zijn. Tenslotte wordt de hoogte van subsidies bevroren. Stoppen van taken en bevriezen van subsidies levert een besparing op van € 5,5 miljoen. Tot gedwongen ontslagen leidt dit niet direct. Het natuurlijk verloop is groot genoeg om de gewenste inkrimping in de organisatie zonder ontslagen te realiseren.
De stijging van de woonlasten is beperkt gehouden, ook een grote wens van de Delftse liberalen. Het laten dalen van de lokale lasten zoals bijvoorbeeld in Den Haag was voor het college van burgemeester en wethouders een brug te ver. Verwachte rijksbijdragen komen onvoorzien niet binnen, het rijk wentelt taken af op de gemeente zonder extra financiële middelen en de wens grote lopende investeringen als crisismaatregel onverminderd voort te zetten dwongen het stadsbestuur om de inkomsten beperkt te verhogen. Terechte kritiek is er vanuit de VVD Delft dat de gepresenteerde lastenstijging hoger uitvalt dan het inflatiepercentage. Een streven om vanuit de raad te zoeken naar mogelijkheden om die stijging nog verder te beperken of zelfs om te zetten naar een daling is dan ook begrijpelijk. Door het college van burgemeester en wethouders zullen moties en amendementen welwillend maar ook constructief-kritisch op uitvoerbaarheid worden getoetst.
Voorts worden twee specifieke wensen van de Delftse liberalen ingevuld. Een meevaller in de verwerkingskosten van afval wordt gebruikt om de stijging van de woonlasten verder te beperken en om de stad, in het bijzonder de binnenstad schoon te houden.
Vanuit de liberale sociale rechtvaardigheidsgedachte is het anti-armoede beleid niet aangetast, de meest kwetsbaren in de samenleving kunnen rekenen op de VVD. Anti-armoede beleid is echter geen vangnet, maar een trampoline: met een dertigpunten actieplan worden mensen zoveel mogelijk aan het werk gehouden en aan werk geholpen.
Een begroting die alle ingredienten bevat waar de coalitiepartijen PvdA, VVD, Groenlinks en STIP mee naar hun electorale achterban kunnen. Al met al een begroting waar de VVD Delft mee voor de dag kan komen. Een begroting die niet direct terugvalt op principes van de nachtwakerstaat maar wel met een VVD-reputatie van zuinig met gemeenschapsgeld en met een imago van degelijk boekhouden als van oud-minister Zalm.
Geplaatst op zondag 13 september 2009; reacties
In de NRC van zaterdag 13/9 wordt filosoof Luuk van Middelaar aangehaald om te betogen dat Nederland een publieksdemocratie is geworden en dat de uitvoering van een verkiezingsprogramma drama, conflict en passie nodig heeft om zichtbaar te worden. Lange tijd ben ik voorstander geweest van rust in de partij, in het openbaar bestuur en de politiek, er vanuitgaand dat bestuurders van de stad gewoon hun werk moeten doen. Oud-minister Klaas de Vries (PvdA) begon destijds zijn ministerschap met de uitspraak dat hij het openbaar bestuur een stuk saaier wilde maken, ik waardeerde die uitspraak destijds zeer. Ik zie echter met Middelaar nu een verandering en ben het met Middelaar eens.
De kiezer kiest niet meer voor een toekomstvisie in een programma maar een politicus waar op vertrouwd kan worden. Politici kunnen op die verandering reageren door zichtbaar te worden. Zichtbaar worden met drama, conflict en passie. Het liberalisme biedt met beginselen als vrijheid, verantwoordelijkheid, verdraagzaamheid, sociale rechtvaardigheid en gelijkwaardigheid voldoende mogelijkheden voor drama, conflict en passie. Alleen handelende en sprekende personen worden zichtbaar. In de gemeenteraad ontstaat zichtbaarheid met interventie en interruptie als ook met initiatiefvoorstellen, moties en amendementen. Buiten de raad kan het met ledenavonden, wijkbezoeken, spreekuren en persberichten. De VVD hoeft daarvoor niet de populistische weg in te slaan van het ideologie- en overtuigingsloze PVV en lokale kopieën daarvan.
Zichtbaarheid ontstaat door contrast tegenover het sociaal democratische gedachtengoed van PvdA, Groenlinks, SP en D66, de religieuze overtuiging van CDA en CU en de pragmatische politiek van stadspartijen zoals Stadsbelangen en STIP. Drama, conflict en passie kan op lokale maatschappelijke vraagstukken als lokale lasten en tarieven, veiligheid en integratie, het sociale gezicht, ondergrondse verkeersinfrastructuur en rechtszekerheid. Dat er wat moet gebeuren is voor iedereen wel duidelijk, de meningen lopen politiek en ideologisch uiteen over de oplossingsrichtingen en oplossingen. Door drama, conflict en passie worden alle partijen zichtbaarder, de kiezer voelt zich in de raad gerepresenteerd en de pers heeft nieuws om te publiceren. De democratie wordt er mee versterkt.
Delft, 13 september 2009
Ronald Vuijk, wethouder
Geplaatst op vrijdag 11 september 2009; reacties
De Crisis- en Herstel wet moet er snel komen.
De nood is hoog
De meeste gesprekken in mijn spreekuur gaan over mensen die iets willen bouwen in de stad maar vastlopen in complexe juridische procedures. Voor een beetje bouwwerk zijn al snel meerdere vergunningen nodig om te bouwen, het bestemmingsplan aan te passen, voor milieu, geluid, monumenten . Tegen ieder deelbesluit staat afzonderlijke rechtsbescherming van andere mensen tegenover.
De kredietcrisis legt al veel werkzaamheden stil, het oerwoud aan vergunningen en bijhorende rechtsbescherming maakt dat nog veel erger.
Het vertrouwen van burgers in de overheid neemt af als de daadkracht en doorzettingskracht van die overheid blijft afnemen en die overheid niet meer in staat lijkt te zijn tot een evenwichtige belangenafweging.
De overheid moet niet willen het iedereen naar de zin te maken. Ons poldermodel zorgt er voor dat uiteindelijk alle groepen in de samenleving in voldoende mate hun zin krijgen om hier graag te willen wonen. Dat poldermodel is een politiek/bestuurlijk model en hoeft niet noodzakelijkerwijs tot in de haarvaten van het bestuursrecht te worden doorgevoerd.
Delft loopt vast
In Delft lopen meerdere projecten gevaar vast te lopen in het bestuursrechtelijke moeras. Ik wijs op de meest opvallende: de restauratie van de Zeepfabriek van Busquets, de bouw van studentenwoningen rondom de TU Delft en dansschool Wesseling. Donderdag 10/9 ontvingen de wethouders van Delft, Midden-Delfland en Schiedam minister-president Balkenende en minister Eurlings bij de A4. De MP wees op het grote belang van de Crisiswet. De burgemeester van Midden-Delfland citeerde uit een besluit uit 1960 waarin het rijk Schipluiden maande haast te maken met het aankondigen van onteigeningen in het belang van de A4. 50 Jaar geleden! De gemeenteraad van Delft doet er zelf nog een schep bovenop door het instellen en bevorderen van mogelijkheden van Burgerinitiatief en Referendum, instrumenten die enkel gebruikt worden door activistische minderheden om maatschappelijk gewenste ontwikkelingen te torpederen. (Opmerking terzijde: De staat Californie is door referenda aan de rand van de economische afgrond gebracht en praktisch failliet.)
Maak de Crisis- en herstelwet breder!
Naar mijn overtuiging moet die Crisis- en herstelwet uitgebreid worden . Bestuursrechtelijke besluitvorming en de rechtsbescherming dient uit te gaan van het onderwerp en niet van iedere juridische stap in het proces. Eén besluit en één mogelijkheid voor bezwaar en beroep is voldoende rechtszekerheid voor de aanvrager van het besluit en de bezwaarmaker. De zorgvuldige belangenafweging door de overheid staat centraal, niet de door deze of gene gewenste uitkomst. Het geeft zekerheid aan voor- en tegenstanders van een besluit. Het maakt een einde aan eindeloos voortslepende procedures bij commissies van bezwaar- en beroep, de afdeling bestuursrechtspraak bij de Rechtbank en de Raad van State. En maak tenslotte een eind aan politiek hobbyisme door referenda af te schaffen.
Geplaatst op dinsdag 24 maart 2009; reacties
