Dank ben ik verschuldigd aan allen die mij hebben genomineerd of de nominatie hebben gesteund.

Wil Steffen

Oorspronkelijk geplaatst op www.vvddelft.nl

De scheiding van kerk en staat, die door en na de Verlichting vorm kreeg in veel landen van Europa, was een instrument van de liberale democratie om de godsdienstvrijheid te realiseren (de Madeley, 2003, 5). Echter slechts weinig landen voldoen strikt genomen aan de eis van positieve neutraliteit, waarmee bedoeld wordt dat de staat geloofsopvattingen helpt noch hindert (Madeley, 2003,12). Een grote meerderheid van de staten in Europa kan nog altijd (of juist weer) als religieus bestempeld worden (Madeley, 2003, 12).

De verhouding tussen kerk en staat heeft in ieder land op eigen wijze vorm gekregen en verschilt naar tijd en plaats. In Nederland kwam er in 1796 een einde aan de bevoorrechte positie van de Hervormde Kerk (de Bruijn, 1998, 97) waarmee de verschillende kerkgenootschappen gelijkgesteld werden. Dit volgde op een in de praktijk gegroeide tolerantie (Den Dekker-Bijsterveld, 1987, 27). De onderlinge verdraagzaamheid tussen de verschillende geloofsopvattingen en kerkgenootschappen werd bevorderd doordat het centrale gezag zwak was (Van Doorn, 2003,101 en Von der Dunk, 2005, 2).

De scheiding van kerk en staat betekende niet dat er een eind kwam aan de invloed van de religie op de staat. De gegoede burgerij was weliswaar liberaal georienteerd maar de massa van de bevolking was rechtzinniger (Van Doorn, 2003,101). De publieke moraal bleef lange tijd vooral bepaald door de christelijke ethiek (De Bruijn, 1998, 97).

De politici van belangrijke politieke seculiere stromingen (liberalen en socialisten) waren ook gelovig of in elk geval gelovig opgevoed en daardoor vaak blijvend beinvloed. Afgezien van een korte periode aan het einde va 19^e eeuw zetten de andere politieke stromingen zich lange tijd niet af tegen het christelijk geloof op zich (van Doorn, 2003, 98). Tot ver na de Tweede Wereldoorlog droegen de (beginsel)programma’s van de seculiere partijen nadrukkelijk sporen van de erkenning van de rol van het christendom en van confessionele ideeën (De Bruijn, 2003, 105).

De confessionelen (protestanten en katholieken) gingen zich ook politiek organiseren (De Bruijn, 1998, 102). De confessionelen accepteeerden de neutrale staat maar kozen ervoor daarbinnen de eigen sfeer en verantwoordelijkheden van de christelijke gemeenschappen voor op te stellen (van Doorn, 2003, 104). Tussen de confessionele partijen enerzijds en de liberale en socialistische partijen anderzijds is een lange strijd gevoerd over de afbakening van kerk en staat (de ‘anti-these’). De strijd om de vrijheid van onderwijs (de ‘schoolstrijd’), de armenzorg en de financiele verhouding tussen kerk en staat waren daarin belangrijke onderwerpen (Den Dekker-Van Bijsterveld, 1987, 31-33). De vrijheid van onderwijs werd geregeld door de gelijkstelling van het openbaar en bijzonder onderwijs als onderdeel van de pacificatie van 1917, waarin tevens het districtenstelsel werd afgeschaft en het algemeen kiesrecht werd ingevoerd.

Door de invoering van het algemeen kiesrecht kregen de confessionele partijen lange tijd een meerderheid. Door die politieke macht konden de confessionelen de eerste helft van de 20^e eeuw het maatschappelijk middenveld veroveren (Van Doorn, 2003, 113). De invloed van de confessionelen op politiek, sociaal en cultureel terrrein werd voortdurend uitgebreid. Dit proces van ‘verzuiling’ vormde tot in de zestiger jaren van de 20^e eeuw een uniek en wezenlijk kenmerk van de Nederlandse samenleving (De Bruijn, 1987, 103)

Door de ontkerstening vanaf de zestiger jaren van de 20^e eeuw kwam er een seculiere moraal op die wordt gekenmerkt door de individualiteit, het gelijkheidsbeginsel en het zelfsbeschikkingsrecht (De Bruijn, 108, 107). De feitelijke secularisatie van de maatschappij betekende een uitdaging voor de verhouding van kerk en staat en de rol van het geloof in de politiek. In plaats van de eis van positieve neutraliteit van de vroege liberalen treedt het idee op de voorgrond dat de staat zelf seculier moet zijn en tegenover de godsdienst principieel neutraal moet zijn (Merks, 1987, 49) dan wel dat de staat haar beleid niet mag baseren op een voorkeur voor een bepaalde levensovertuiging (Madeley, 2003, 6).

In de aloude verhouding tussen kerk en staat lijkt daarmee niet alleen de positie van de kerk maar ook de rol van de religie verzwakt te worden (Merks, 1987, 50). Dit leidt tot reactie en herbezinning vanuit de kerk en de confessionele politiek.

De scheiding van kerk en staat betekent niet dat de kerk geen standpunt zou kunnen innemen in maatschappelijke kwesties, anders plaatst de kerk zich buiten de discussie bij de vormgeving van het openbare leven. Het is echter wel van belang dat een kerk dit doet op basis van rationale argumenten, waarmee zij ook aan morele autoriteit wint (Merks, 1987, 60).

Scheiding tussen kerk en staat betekent volgens Hirsch Ballin niet dat de staat geen ethische grondslag heeft. De vrijheid van goddienst is vastgelegd in de Grondwet en het is een taak van de democratische en sociale rechtsstaat om de voorwaarden te scheppen waaronder die vrijheid niet wordt verhinderd door feitelijke omstandigheden (Hirsch Ballin, 1987, 15/16). Dit zou dan juist aanleiding moeten zijn tot actieve overheidszorg voor de voorwaarden waaronder godsdientstvrijheid beleeft kan woorden. Dat geldt bijvoorbeeld ook ten aanzien van de komst van de Islam. De eerste discussies over vrijheid van godsdienst voor moslims stonden in het teken van de garantie van meer vrijheid en het wegnemen van obstakels van infrastructurele juridische aard voor de beleving ervan (WRR, 2006b, 232). In de jaren tachtig was er in Nederland veel aandacht voor op de Islam gerichte voorzieningen: oprichting en financiering van gebedshuizen (Brand,2005,1-16), het respecteren van religieuze feestdagen en zaken als het ritueel slachten van vee (WRR, 2006b, 232)

Met de komst van nieuwe cultureel-ethnische minderheden met hun eigen geloofsovertuigingen werd opnieuw duidelijk dat niet voor de hele bevolking hetzelfde referentiekader meer geldt. Dat geldt in elk geval ten aanzien van ethische kwesties (Von der Dunk, 2005,10). Het is de vraag welke normen en waarden nog onlosmakelijk verbonden zijn met de Nederlandse identiteit (Von der Dunk, 2005, 10).

De verhouding tussen kerk en staat wordt een discussiepunt als het recht of vrijheid van godsdientst botst met andere grondrechten botsen (Hirsch Ballin, 1987, 18 en Van Wissen, 1987, 73). De kans op botsingen van grondrechten lijkt sinds de Grondwet in 1983 toegenomen en is niet eenvoudig op te lossen aangezien er geen sprake is van een duidelijke hiërarchie of rangorde (van Wissen, 1987, 73 en 84). Een uiterst zorgvuldige afweging in het concrete geval is nodig om uit te maken hoe ieder tot zijn recht kan komen. De vrijheidsrechten zijn niet onbegrensd en er kunnen beperkingen aan gesteld worden (WRR, 2006b,232). De staat kan zich hierbij laten leiden door overwegingen over het handhaven van de ‘openbare’ orde in brede zin: de vrees voor radicalisering en terrorisme, de gewenste integratie en sociale cohesie in de maatschappij of het handhaven van een bepaald maatschappelijk normen en waarden.

LITERATUUR

• Brand, C. (2005), Laveren tussen grondwetsbeginselen, Subsidiering van islamitische gebedsruimten door de overheid in de periode 1960-1990.
• Doorn, J. Van (2003), “De onvermijdelijke presentie van de confessionelen”, in: Beus, Jos de, Jacques van Doorn en Piet de Rooy (2003), De ideologische driehoek. Nederlandse politiek in historisch perspectief. Boom: Amsterdam/Meppel.
• Bruijn, J. de (1998), “Van Pieter ’t Hoen tot Joop van den Ende. Tweehonderd jaar publieke moraal in Nederland”, in: Bruijn, J. de e.a. (red.), Geen heersende kerk, geen heersende staat. De verhouding tussen kerken en staat 1796-1996. Meinema: Zoetermeer. P97-115
• Dekker-van Bijsterveld , S.C. den (1987), “Kerk en Staat: Grondwettelijke ontwikkeling sinds 1814”, in: Hirsch Ballin, E.M.H e.a. (1987), Kerk en Staat. Annalen van het Thijmgenootschap 75,1
• Dunk, H.W. von der (2005), Godsdienst in de Nederlandse politiek
• Hirsch Ballin, E.M.H e.a. (1987), “Kerk en Staat, Staat en Kerk”, in: Hirsch Ballin, E.M.H e.a. (1987), Kerk en Staat. Annalen van het Thijmgenootschap 75,1
• Madeley, John T.S. (2003), European Liberal Democracy and the Principle of State Religious Neutrality”, West European Politics 26:1, p1-23.
• Merks, K.W. (1987), “Kerk en Staat - sociaal-ethisch gezien”, in: Hirsch Ballin, E.M.H e.a. (1987), Kerk en Staat. Annalen van het Thijmgenootschap 75,1
• Rooy, de (2003), “De sociaal-democratische passie voor politiek”, in: Beus, Jos de, Jacques van Doorn en Piet de Rooy (2003), De ideologische driehoek. Nederlandse politiek in historisch perspectief. Boom: Amsterdam/Meppel.
• Wissen , G.J.M. van (1987), “Botsing van Grondrechten”, in: Hirsch Ballin, E.M.H e.a. (1987), Kerk en Staat. Annalen van het Thijmgenootschap 75,1
• WRR (2004), De Europese Unie, Turkije en de Islam: sporen de waarden en normen van moslims met die van de democratische rechtstaat? WRR/Amsterdam University Press: Den Haag/Amsterdam
• WRR (2006a), Dynamiek in Islamitisch Activisme, aanknopingspunten voor democratisering en mensenrechten. WRR/Amsterdam University Press: Den Haag/Amsterdam
• WRR (2006b), Geloven in het publieke domein, verkenningen van een dubbele transformatie. WRR/Amsterdam University Press: Den Haag/Amsterdam

Oorspronkelijk geplaatst op www.vvddelft.nl

Hoe werkt de gemeenteraad en met welke groepen krijgt men zowel in- als extern te maken? Hoe kan men zich in de gemeenteraad als volksvertegenwoordiger onderscheiden als liberaal? Wat betekent het dualisme in de praktijk? Hoe dient men een motie of amendement in? Hoe ziet een motie of amendement er eigenlijk uit?

Deze en tal van andere vragen kwam aan de orde in deze cursus, die werd gegeven door Marijke Van Dobben - de Bruijn, een zeer ervaren gemeenteraadslid in Leiden.

Wat ik vooral zo goed vond is dat ons, de cursisten, volop heeft laten delen in haar
jarenlange ervaring door de voorbeelden van het politieke spel, de verhouding met de pers en het politiek/bestuurlijke krachtenveld. Juist daardoor was de cursus bepaald niet theoretisch, maar juist doorspekt met praktische tips. Zoals die over het opstellen van een goede motie. Een te lange motie is een veelgemaakte fout, zoals ik op het VVD Congres, maar ook in de Gemeenteraad van Delft onlangs heb moeten constateren. De kans dat er weer iets in komt te staan, waar anderen het net weer niet mee eens zijn is dan groter. Een goede motie behandeld slechts 1 onderwerp, en is kort en bondig geformuleerd.

Een praktische tip bestond ook uit het opstellen van een matrix van partijen in de Gemeenteraad en hun reacties in eerste en tweede termijn. Men kan dan het debat goed volgen en op 1 A4-tje zien waar overlap zit (mogelijkheden voor moties!) en waar de verschillen. De matrix is ook goed bruikbaar bij collegeonderhandelingen.

Deze cursus was bijzonder de moeite waard, ik heb mij geen seconde verveeld en de dag was eigenlijk veel te snel voorbij.

Gelukkig kon ik de introductiecursus Gemeenteraad een mooi vervolg geven door deel te nemen aan de cursus Gemeenteraadsimulatiespel op zaterdag 18 juni, wederom in Leiden.

Aangezien niet iedere deelnemer een introductiecursus Gemeenteraad had gevolgd, werden eerst nog enkele belangrijke onderwerpen daaruit kort besproken. Achteraf jammer, want dit gaat natuurlijk ten koste van de tijd die men aan het spel zelf kan besteden en dit is zonder meer het meest leerzame onderdeel.

In deze raadssimulatie speelt men de praktijk van de Gemeenteraad in Overloo na.
De gemeenteraad moet een boordevolle agenda behandelen met onder meer onderwerpen als de aanleg van de Hoge Snelheidslijn, hondenbelasting, de vestiging van een asielzoekerscentrum, een wijziging van een bestemmingsplan om de vestiging van een casino-bordeel mogelijk te maken en een plaatselijke verordening voor een verbod op het dragen van hoofddoekjes in de gemeente.

In korte tijd werd door de verschillende fracties de voorbereiding van de onderwerpen op de agenda gedaan en onderlinge deals gesloten. Want het gaat bij deze cursus natuurlijk niet om de concrete onderwerpen zelf maar juist om het inleven in de belangen van andere partijen bij de verschillende onderwerpen, de werking van het dualisme en de afwegingen als politicus bij concrete gemeentelijke onderwerpen.

Na de lunch werd vervolgens een volledige gemeenteraadszitting nagespeeld.

Hierbij komt dan aan de orde het presenteren van fractiestandpunten, het spreken in meerdere termijnen en het plaatsen van een interruptie etc.

Mede door het warme weer was er zeker sprake van verhitte discussies, en het was opmerkelijk hoe met een ogenschijnlijke eenvoudige opzet, men toch een behoorlijk dynamisch verloop van de discussie en beslissingsvorming kan creeeren.

Ook een verschil van mening van partijen met de ‘eigen’wethouder kwam voor. Ook stonden de coalitiepartijen bij enkele onderwerpen tegenover het College, waarop deze haar voorstel onverrichterzake moest intrekken. Dualisme in optima forma!

Bij het spel was ik lid van de CDA-fractie. Als CDA-fractie hebben we de komst van ontspannings en relaxcentrum Yab-Yab weten tegen te houden, door een deal te sluiten met de VVD fractie die tegen een verbod op hoofddoekjes en tegen de verhoging van de hondenbelasting met 300% was. Geen slechte ruil vonden wijzelf. U merkt het, de cursus is ook goed voor teambuilding.

Natuurlijk kent de werkelijkheid nog altijd vele dimensies meer dan een spel.
Echter nu kan men wel een commissie of Gemeenteraadsvergadering in Delft volgen (en dat doe ik ook) maar daar heb ik geen spreekrecht als lid en mag ik geen moties indienen... Juist door nu al wat ervaring op te doen met de inhoud van het raadswerk en de ‘mechaniek’ van een commissie- en gemeenteraadsvergadering denk ik dat men met meer vertrouwen aan de start verschijnt en te zijner tijd minder afgeleid wordt door het ‘nieuwe’ en dus zo snel mogelijk aan de slag kan.

Ik kan daarom de andere nieuwe mede-kandidaten op de groslijst deze beide cursussen wel aanraden.

Ik hoop dat ik met de titel van dit verhaal uw aandacht getrokken heb en de inhoud van het artikel u voldoende gerust heeft kunnen stellen, want ik ga echt Voluit Voor Delft.

Klaas Minks

Oorspronkelijk geplaatst op www.vvddelft.nl

Mijn huidige taak is middels coachen van projectmanagers en teamleden een nieuwe standaard project management en software ontwikkelingsmethode in te voeren voor alle in Nederland lopende software ontwikkelings- en/of onderhoudsprojecten. Een rol waar je veel moet praten, opleiden, overtuigen en mensen moet enthousiasmeren hun huidige werkwijze los te laten en de nieuwe wijze te omarmen.
Naast mijn werk hou ik mij actief bezig met het besturen en beheren van Activiteitenclub ActivCrowd, een groep van 70 mannen en vrouwen tussen de 24-44 jaar uit de Haagse regio die onder elkaar allerlei gemeenschappelijke activiteiten organiseren op het gebied van uitgaan, eten, muziek, theater, dansen, beurzen, musea, sport en wat nog meer.
Inmiddels bestaat ActivCrowd al weer 4 jaar en ben ik ook betrokken bij de oprichting van het landelijk overkoepelend orgaan om het activiteitenclub fenomeen meer te promoten en bekend te maken in onze veranderende samenleving.

In 2003 ben ik lid geworden van de VVD met de bedoeling een actieve bijdrage te kunnen leveren aan het bestuur van onze stad. Alleen stemmen is niet genoeg ik wil ook mee denken en praten over wat er in Delft gebeurt, dat kan alleen als je lid en actief binnen de partij wordt.

Bij gemeenteraadsvergaderingen, commissievergaderingen, ledenvergaderingen, ledenbijeenkomsten, het politiek café en zondagse discussieochtenden ben ik nauwer in contact gekomen met de leden uit de fractie en het bestuur.

Persoonlijk heb ik vooral belangstelling en aandacht voor de grote lijnen in denken en doen. Het ‘Delfts Liberaal Manifest’ is zo’n initiatief van de lokale afdeling waarbij onze visie en beleid voor de komende jaren uiteen zullen zetten.
Andere zaken waarvoor ik speciale interesse heb zijn: het realiseren van een nieuw Stadstheater met een grote en vooral ook een kleine zaal in de Spoorzone, het verbeteren van de relatie tussen burger en lokale politiek, herziening van de gemeentelijke kerntaken, een betaalbaar en beheersbaar parkeerbeleid en de stadsmarketing initiatieven zoals ‘Delft & Water’ en ‘Delft Center of Technology’.

Mede door een actieve inbreng van een aantal leden, waaronder mijzelf, hebben we samen met een aantal fractieleden het LVVP doorgelicht en onze eisen gesteld aan dit plan. In de komende raadsvergadering zal blijken in hoeverre onze eisen worden ingewilligd.

Al met al is dit goed bevallen en wil ik actief blijven bijdragen bij het besturen van onze stad. Om hier gevolg aan te geven ben ik toegetreden tot het bestuur van onze afdeling. In de komende periode zullen we nagaan welke taken ik binnen het bestuur ga oppakken.
Met de verkiezingen in maart 2006 in het vooruitzicht zal ik mij als actief lid, kandidaat en bestuurlid inzetten de VVD binnen Delft te doen groeien.

Oorspronkelijk geplaatst op www.vvddelft.nl

In de Delftse politiek is sinds de verkiezingen in 2002 een sfeer ontstaan waarin persoonlijke aanvallen de boventoon voeren. Waarom? vragen wij ons af. Het zijn persoonlijke aanvallen in het wilde weg, waarvan het enige doel lijkt te zijn om zoveel mogelijk schade toe te brengen, in de hoop daarmee een beeld te scheppen van een disfunctionerend stadsbestuur.
De zogenaamde “nieuwe politiek” is blijkbaar iets dat alles rechtvaardigt. In een verslechterende sfeer gaat het politieke bedrijf voort: de politiek als geheel - inclusief de goedwillenden - raakt in diskrediet en dat treft de hele stad en dus ook ons.

Wij hebben gezamenlijk bijna een eeuw gemeenteraadservaring. We hadden vaak flinke debatten en aanvaringen, maar steeds met respect voor elkaar zoals dat ook hoort in een democratie. Niet op de persoon, maar om de zaak. Wij zien de worsteling in de huidige gemeenteraad, deze politieke normen en waarden vast te houden in de huidige moeilijke omstandigheden. Wij vertrouwen er op dat de Gemeenteraad van Delft ten diepste voldoende statuur en absorptievermogen heeft om door haar ongewenste tendensen tegen te gaan.
De raad moet daarbij rekening houden, dat de pers hier in Delft veelal niet de informerende rol heeft in de democratie, maar vooral op incidenten lijkt uit te zijn. Van wederhoor en een afgewogen artikel is nauwelijks sprake. Vooral als het om personen gaat (één feit is geen feit) lijkt de noodzakelijke zorgvuldigheid dikwijls te ontbreken. Als wederhoor wordt toegepast, gebeurt dat doorgaans enkele dagen later, maar dan is het kwaad al geschied en zijn personen beschadigd. Uiteraard de goede journalisten daargelaten, want die zijn er toch ook weer. Met dat Delftse gegeven - hoe vervelend ook - moet de raad verstandig zien om te gaan, zonder aanleiding te geven voor verdere incidenten.
Wij hebben een positief advies voor alle spelers in het Delftse politieke krachtenveld:

• Hou op met persoonlijke aanvallen (wie de schoen past trekke hem aan).
• Sta boven ongewenst gedrag. Spreek afkeuring uit voor wat afkeurenswaardig is, maar laat je niet verleiden om `met gelijke munt` te betalen.
• Doe je werk voor de stad, niet voor de krant.
• Check de feiten voordat je gaat roepen.
• Trek Delft in en vraag de bewoners wat ze verwachten voor de komende jaren.
• Vervul je beloftes aan de kiezer.
• Zet samen de schouders eronder, met elkaar.
• Wees trots op al het moois dat wel tot stand is gekomen.

Gelukkig is er de afgelopen jaren veel bereikt. En er is nog genoeg te doen om de armen voor uit de mouwen te steken: de ontwikkeling van de spoorzone, Technopolis, Zuidpoort is nog niet klaar, bereikbaarheid, de inpassing van de A4 in Midden Delfland, werkgelegenheid, een goed ondernemersklimaat, het doortastend uitvoeren van de noodzakelijke bezuinigingen, participatie en emancipatie, de vergrijzing, onderwijs, cultuur, sport, de multiculturele stad, Poptahof, Delft in de regio, sociale zekerheid, de financiële positie van Delft, leefbaarheid, veiligheid, de luchtkwaliteit. Is dit niet genoeg?
Het raadslidmaatschap kost als je het goed wilt doen, veel tijd. Gebruik die tijd positief. Dat geeft meer energie en voldoening en Delft verdient het. Delft verdient het om te worden bestuurd door constructieve samenwerkingsgezinde raadsleden, met respect voor anderen en die successen kunnen delen. Delft is bovendien gebaat bij objectieve niet door incidenten getriggerde journalistiek waarbij kritisch verslag wordt gedaan van feiten. Een goed inhoudelijk debat is ook goed voor de krant.
Door middel van dit schrijven hopen wij bij te dragen aan het herstellen van het eerdergenoemde klimaat, zodat onze mooie stad Delft in een gezonde conditie op weg kan naar de raadsverkiezingen in 2006. Denk daar tijdens de zomer maar eens over na. Gun dat onze mooie gemeente.Wij hebben er vertrouwen in dat het kan!

Getekend: Aad Bonthuis (Stadsbelangen), Martin Gorissen (Groen Links), Ansje Jonquiere (VVD), Manita Koop (CDA), Matthijs Mahler (STIP), Chris Mensinga (CU), Meine Oosten (D66), Gino Scalzo (PvdA)

Oorspronkelijk geplaatst op www.vvddelft.nl

PPS leent zich bij uitstek voor het oplossen van complexe maatschappelijke vraagstukken waar meerdere partijen bij betrokken (zouden moeten) zijn. Ook in Delft is sprake van onderbenutting van de mogelijkheden, vandaar nog eens kort op een rijtje wat PPS is, waar het in Delft al toegepast wordt en waar dit nog meer toegepast zou kunnen worden.

Wat is PPS

PPS is een samenwerkingsverband waarbij overheid en bedrijfsleven, met behoud van eigen identiteit en verantwoordelijkheid, gezamenlijk een project realiseren op basis van een heldere taak- en risicoverdeling. Het resultaat van de samenwerking is meerwaarde: een kwalitatief beter eindproduct voor hetzelfde geld, of dezelfde kwaliteit voor minder geld. Er ontstaat voordeel voor beide partijen: voor het bedrijfsleven ontstaan niet alleen nieuwe kansen op een groeiende markt, ook kan het zelf bijdragen aan een vanuit commercieel perspectief aantrekkelijk project; de overheid creëert perspectief op een hogere kwaliteit en een reductie van projectkosten.
Het doel van Publiek-Private Samenwerking (PPS) is het realiseren van meerwaarde en efficiëntiewinst. Dit ligt binnen bereik als overheid en bedrijfsleven ieder datgene doen waar ze het best in zijn; er ontstaat zo een win-win situatie. Niet voor niets slaan overheid en bedrijfsleven steeds vaker de handen ineen om grote publieke investeringsprojecten op efficiënte wijze te realiseren.

Wanneer is PPS toepasbaar

Omdat PPS in Nederland nog een relatief nieuw fenomeen is, is het streven van de overheid erop gericht de komende jaren in diverse sectoren ervaring op te doen met PPS: de belangrijkste sectoren waarop het kabinet zich thans richt zijn:

• overheidsgebouwen (scholen, gevangenissen, Rijksgebouwen zoals ministeries, ziekenhuizen en zorginstellingen etc.)
• transportinfrastructuur (wegen, spoorlijnen)
• nutssector (bijvoorbeeld afvalwaterzuiveringsinstallaties)
• gebiedsontwikkeling (bijvoorbeeld de ontwikkeling van Rijksinfrastructuur zoals wegen en spoorstations in combinatie van woningbouw of de ontwikkeling van bedrijventerreinen)

Bestaande mogelijkheden in Delft

• Spoortunnel
  De ondertekening van de procesovereenkomst tussen de vijf betrokken publieke partijen in februari 2002 vormde de start van de planstudiefase van het MIT (het meerjarenprogramma infrastructuur en transport). Een integrale PPS-aanpak staat centraal in de planstudie. Publieke en private partijen werkten gezamenlijk toe naar één voorkeursvariant voor de spoortunnel.
  Website
  
• Een PPS voor het Aardewerkcentrum; voorstellen van college van B&W
  Het Aardewerkcentrum is de werknaam voor een Publiek Private Samenwerking (PPS) met de Porceleijne Fles, waarin een aardewerkfabriek met een nationaal Delfts Blauw Aardewerkmuseum gecombineerd wordt tot een publieke must-see attractie.
  Website
  
• A4 Delft-Schiedam
  VNO-NCW, AVBB, NVB en ONRI zijn verheugd met de suggestie van minister Peijs om investeringen in wegen te realiseren met publiek-private samenwerking (PPS). Zij reageren in een gezamenlijke brief op de voorstellen en roepen de minister op met een aanbestedingsinitiatief te komen voor projecten als Tweede Coentunnel/ Westelijke Randweg, A4 Delft-Schiedam en A15 Maasvlakte-Vaanplein.
  Website

Andere mogelijkheden zijn:
Herhuisvesting van onderwijsinstellingen, aanleggen van glasvezelinfrastructuur, meerjarig onderhoud van infrastructuur, zorg/wonen initiatieven, ontwikkeling van stroomgebieden (Europese richtlijnen), de keten arbeid (nu in Delft zonder private partijen) ..........

Organisaties die kennis kunnen toevoegen

• Kenniscentrum PPS (financiën):
  Het kenniscentrum PPS is opgericht om samenwerkingsverbanden tussen overheid en bedrijfsleven te initiëren en te stimuleren. Het kenniscentrum PPS is vraagbaak en adviseur voor overheidsinstanties die interesse hebben in dit soort samenwerking en verstrekt algemene informatie aan het bedrijfsleven. Zie ook de voortgangsrapportage PPS van november 2004.
  Website
  
• Ook de departementen VROM, V&W, LNV en DEF (in opbouw) hebben een eigen kenniscentrum PPS.
  
• 2PS:
  2pS is in staat om organisaties en in het bijzonder publieke en private partijen goed samen te laten werken. Overheidstaken en commerciële doelstellingen gaan in één project niet vanzelf samen. Daar moet je de voorwaarden voor scheppen. 2pS bundelt kennis, kunde en netwerken en is vooral thuis in: infrastructuur, gebiedsontwikkeling, onderwijs, sociale zekerheid
  Website
  
• Universitair platform PPS: een samenwerking tussen verschillende universiteiten om te komen tot bundeling van kennis rondom PPS. Ook de TU Delft is daarbij betrokken.
  
• PiCNIC:
  een samenwerkingsverband van een dertigtal organisaties die zich richten op meervoudige samenwerking. Instelling in oprichting en heeft nog geen vast adres.
  
• XPIN:
  XPIN staat voor Expertise Bureau voor Innovatieve Beleidsvorming. XPIN is een kenniscentrum voor de publieke sector en is ontstaan uit de behoefte om kennis en ervaring over de gevarieerde praktijk met betrekking tot innovatieve beleidsvorming te bundelen, verbindingen te maken tussen kennis en organisaties en deze kennis te laten stromen naar de gehele overheidsorganisatie.
  Website

Courante overige VVD betrokkenheid

VVD standpunten rondom Europese verkiezingen (juni 2004)
Een innovatief en dus geen bureaucratisch Europa. Europa moet kansen bieden door één Europese markt, minder regels, minder bureaucratie, meer vrij ondernemerschap en meer individuele verantwoordelijkheid. Ruim baan voor private initiatieven en slimme pps-constructies.
Website

Stadsdeelraad Amsterdam (oktober 2004)
Een voorstel van de VVD: Een NV Wallen zou gebaseerd moeten zijn op het PPS-principe: Publiek Private Samenwerking. Overheid en bedrijfsleven nemen een gezamenlijke verantwoordelijkheid voor de facelift van de Wallen. Door Jack Cohen, directeur van de NV Zeedijk, is een checklist opgesteld voor een succesvolle, levensvatbare PPS-constructie. Hij gaat er van uit dat drie partijen deelnemen aan een PPS constructie:1. Het Dagelijks Bestuur en de deelraad (ideeën ontwikkeling, besluitvorming, financiën, voorbereiding plannen, technisch administratieve ondersteuning);2. Het bedrijfsleven (bedrijfsmatige inbreng, planvorming, financiën);3. Burgers en belanghebbenden (inbreng ideeën over planvorming, kritische begeleiding). Dan volgt een lijst met twintig vragen, die door drie partijen positief beantwoord moeten worden alvorens te beginnen met de PPS-constructie. Vragen als: is er een duidelijke probleemdefinitie; is er een realistische en haalbare doelstelling; is er voldoende draagvlak bij alle betrokkenen, hebben alle partijen een belang bij het project, etc. De VVD organiseert begin december 2004 een oriënterende bijeenkomst over een PPS-constructie. Voor de oriënterende bijeenkomst worden uitgenodigd:- institutionele beleggers;- vertegenwoordigers bankwezen; - woningcorporaties;- het Dagelijks Bestuur;- de wethouder Financiën van de centrale stad;- een vertegenwoordiger van het Van Traateam;- de deelraad;- en Jack Cohen als adviseur.Het doel van de bijeenkomst is het operationaliseren van de haalbaarheid van de ideeën voor het oprichten van een NV Wallen.
Website

Flevoland (december 2004)
Aanleg glasvezelnetwerk Flevoland uitgevoerd door OMFL (Ontwikkelingsmaatschappij Flevoland), PPS toepassen op het netwerkdeel
Website

Alkmaar (verkiezingsprogramma 2002-2006)
Bij het realiseren van grote infrastructurele voorzieningen zijn volgens de VVD PPS-constructies (publiek-private samenwerking) mogelijk. Verantwoordelijkheden en risico's moeten vanuit ieders eigen verantwoordelijkheid goed worden afgesproken. De overheid blijft verantwoordelijk voor de totaalvisie bij de ontwikkeling.
Website

Kamervragen van Hofstra (augustus 2004)
Minister Karla Peijs van Verkeer en Waterstaat daagt het Nederlandse bedrijfsleven uit om de snelweg A4 tussen de havensteden Rotterdam en Antwerpen te realiseren.
Website

Zalm (augustus 2004)
Decentrale overheden kunnen kun kasuitgaven vooral terugdringen door (tijdelijk) minder grond aan te kopen en pas op de plaats te maken met hun overige investeringen. Meer publiekprivate samenwerking (pps) helpt ook het EMU-saldo te drukken. Met name van pps-constructies verwacht de VVD-minister veel heil. Een speciale werkgroep van zijn departement gaat aan de slag met het uitwerken van voorstellen in die richting.
Website

Ing. A.M.S. (Miriam) Notten
La Red

Oorspronkelijk geplaatst op www.vvddelft.nl

Liberale vrienden.

Graag wil ik jullie nogmaals namens het bestuur veel goeds toewensen in het jaar 2005, zowel persoonlijk als zakelijk.

De VVD Delft is een actieve club in een groeisituatie. Met ruim 200 leden wordt geprobeerd het wel en wee van de stad te volgen en in positieve zin te beïnvloeden, daarnaast kan en wordt het beleid van de VVD op zowel provinciaal- als landelijk niveau gevolgd, zonodig bekritiseerd en worden eventueel voorstellen gedaan tot verbetering. Het uitdragen van het liberale gedachtegoed is in vorenstaand verband een vanzelfsprekendheid.

Het bestuur meent, dat met de vorig jaar geïntroduceerde zondagse discussieochtend in De Sjees en de midweekse ledenbijeenkomst - naast de normale activiteiten – momenten zijn ontstaan waardoor de leden meer mogelijkheden hebben over zaken mee te praten, het beleid te beïnvloeden en mee te sturen. Wij willen daar zeker mee doorgaan.

Verder zal 2005 vooral in het licht staan van de gemeenteraadsverkiezingen in maart 2006.
Belangrijke speerpunten voor 2005 en 2006, die mede basis zullen zijn voor de insteek van de verkiezingen, zullen straks door Ronald Vuyk worden genoemd en ze zijn sinds vandaag ook op de website www.vvddelft.nl te lezen. Extra aandacht zal worden gegeven aan mensen, omdat we graag met een lijst de verkiezingen ingaan, die maximaal kan worden genoemd.

Ik hoop dat 2005 het jaar van de groei voor de VVD Delft zal zijn en in 2006 deze groei tot uitdrukking zal komen in de verkiezingsuitslag, zodat iedereen, VVD stemmer of niet, kan zien dat DE VVD WERKT IN DELFT.

7 januari 2005,

Henk den Boer, voorzitter VVD Delft.

Oorspronkelijk geplaatst op www.vvddelft.nl

Liberalen van Delft,

Laat mij u eerst een gelukkig en succesvol nieuwjaar toewensen! Er is de afgelopen maanden veel gediscussieerd in de afdeling. Het debat in de afdeling en de raadsfractie heeft inmiddels kunnen leiden tot een heldere keuze in politieke speerpunten voor 2005: “Schoon, heel en veilig”, “Werken in Delft” en een “Betrouwbare overheid”. Dat is goed en het is goed gegaan. Het was met recht ‘gezellig’.

De komende maanden worden de speerpunten al debatterend met elkaar en in de stad tot in detail dieper en scherper doorgedacht. Dat ga ik dus nu niet doen. Mijn aantekeningen doorlezende wil ik u meenemen naar wat gedachten die bewust en soms onbewust sturend waren en zijn in onze gezamenlijke gesprekken.

• Ontbrekend debat:
  “In de VVD is de discussiecultuur nooit sterk ontwikkeld. Discussies in liberale kring trekken slechts door hun afwezigheid de aandacht. Als de Nederlandse liberalen één eigenschap van de linkse wereldhervormer verafschuwen dan is het wel diens drammerigheid. De VVD is de partij van de hardwerkende middenstanders. Het liberale intellect zit in de vrije beroepen. Zij hebben het vaak zo druk met hun zakelijke praktijk dat ze niet aan politiek toekomen, zij kunnen het zich eenvoudigweg niet veroorloven.”
  
• Slagvaardig problemen oplossen:
  “Liberalen lopen graag in de voorhoede van het oplossen van problemen. Liever vandaag dan morgen moeten actuele problemen opgelost zijn. We zitten in een tijdperk van mediahypes rond individuele politici. Op zich is dat niet erg zolang individuele personen niet werkelijk het idee krijgen dat het om hen persoonlijk draait. Relativeren en verzoenen is ook een eigenschap van liberalen. Het gaat altijd om argumenten, om overtuigingskracht en om de kunst om medestanders en samenwerking te organiseren. De onderlinge afhankelijkheid van mensen is groot.”
  
• Vrijheid:
  Liberalen staan voor individuele keuzevrijheid. Veel hedendaagse stromingen onderschrijven het streven naar keuzevrijheid ook. Onderscheidend is echter dat een liberaal vindt dat bij een botsing met andere waarden zoals rechtvaardigheid en gelijkwaardigheid de individuele keuzevrijheid in principe van het hoogste belang is. Keuzevrijheid is niet vanzelfsprekend en wordt vooral gemist als het er niet is.
  
• Het belang van de burger:
  Liberalen beschermen geen deelgroepen: niet de arbeiders, niet het bedrijfsleven. Liberalen dienen het belang van de burger, de burger die wij allemaal zijn.
  
• Armoede en sociale zekerheid:
  “Het verschaffen van een redelijke mate van sociale zekerheid is voor de menselijke waardigheid van primair belang. Bij het ontbreken hiervan wordt de menselijke ontplooiing geremd. Voor die ontplooiing is echter even noodzakelijk dat de burger zelf de verantwoordelijkheid voor zijn bestaan draagt waar dit maar enigszins mogelijk is en dat deze zelfverantwoordelijkheid zoveel mogelijk wordt gestimuleerd. Overheidsbemoeienis dient er primair op gericht te zijn de burger in staat te stellen in vrijheid zelf orde op zaken te stellen.”
  
• Asociaal en onfatsoenlijk gedrag:
  “Individualisering kan vervelende neveneffecten hebben, omdat zij meer ruimte schept voor asociaal, onfatsoenlijk gedrag. Liberalen nemen stelling tegen een asociale, onverantwoorde opstelling die anderen schade en overlast berokkent (van drugsgebruik tot milieuvervuiling) zonder de principiële tolerantie van afwijkend, non-conformistisch gedrag prijs te geven. Dat kan door te werken aan een tot verantwoordelijk gedrag motiverende publieke moraal. Vrijheid, eigen verantwoordelijkheid en anti-paternalisme. Mensen inspireren om zichzelf te redden en niet de hand op te houden.
  
• Overheidsfalen:
  Naast ‘marktfalen is het zaak oog te houden voor ‘overheidsfalen. Liberalen gaan uit van een constructieve scepsis tegenover alle goede bedoelingen van de overheid. De ware functie van een overheid is het mensen makkelijk te maken goed te doen en moeilijk om kwaad aan te richten.”

Een boodschap moet gebracht worden, de kracht zit in de bijna eindeloze, geduldige en enthousiaste herhaling. We gaan een politiek zwaar jaar in. Bezuinigingen gaan dwingen tot moeilijke en moeizame politieke keuzes. Fundamentele politieke keuzes die dwars door de coalitie lopen.

Het komende jaar staat in het teken van de voorbereidingen voor de gemeenteraads-verkiezingen in 2006. Landelijk waait de wind electoraal uit een ongunstige hoek. We zullen dit jaar dan ook fors de mouwen moeten opstropen. Luid laten horen en helder laten zien wat we de afgelopen jaren gedaan hebben en vertellen waar wij voor gaan opkomen in deze stad, daar komt het nu op aan.

Er is nog veel te verbeteren in Delft, we zijn op de goede weg.

Delft, 7 januari 2005
Ronald Vuyk
fractievoorzitter

Oorspronkelijk geplaatst op www.vvddelft.nl

Als je bedenkt hoeveel leed dit bij de slachtoffers van deze misdaad veroorzaakt, de kosten die het politieapparaat moet maken om deze misdaad te registreren en eventueel op te lossen en de druk die dit op justitie legt, dan wordt het plaatje niet meer te overzien. De secundaire gevolgen zijn minstens zo ingrijpend: mensen voelen zich onveilig op straat en verliezen het vertrouwen in de rechtstaat en de politiek.

De belangrijkste oorzaak hiervan is de 'war on drugs' die ons met name door de Verenigde Staten wordt opgedrongen. De keuze van de overheid dat niemand zelf mag bepalen of hij drugs wil gebruiken is volledig uit de hand gelopen. Vanwege het verbod op productie, handel  en gebruik van drugs komen drugs slechts mondjesmaat op de markt, met extreem hoge prijzen als gevolg.

De 'war on drugs' moet onmiddellijk worden stopgezet en drugshandel en -gebruik moet worden gelegaliseerd. Het beginnen met drugs is immers een individuele en vrijwillige keuze waarmee geen onschuldige slachtoffers worden gemaakt. Als drugs tegen marktconforme prijzen gekocht worden is er geen misdaad nodig om die drugs te kunnen betalen. Volgens het Trimbos-instituut, dat zich bezighoudt met het in kaart brengen van verslavingen in Nederland, zijn er in Nederland gemiddeld 61 drugs-doden per jaar, tegen 700 wegens alcoholgebruik en 24.000 door roken. Deze getallen lopen in de pas met het aantal verslaafden in deze categorieen (resp. 60.000, 800.000 en enkele miljoenen). Het is dus ook met het oogpunt op de volksgezondheid niet rationeel om drugs te verbieden en alcohol en tabak toe te staan.

Als drugs gelegaliseerd worden kan de overheid met accijnzen de schatkist vullen, netzoals bij alcohol en tabak. Van deze accijnzen kunnen ontmoedigingscampagnes worden betaald. De politie kan zich dan weer bezighouden met echte misdadigers, rechters hebben weer tijd om moordenaars te veroordelen en het land wordt veiliger voor burgers en middenstanders. Tenslotte kunnen derde-wereldlanden een uitstekende economie opbouwen met de teelt van cannabis en hennep. Waar wachten we nog op?

Wouter Oosterveld
lid VVD Delft
lid JOVD Delfland

Oorspronkelijk geplaatst op www.vvddelft.nl

Wat gaat er dit jaar gebeuren?

De Kadercursus 2005 vindt plaats op vier zaterdagen in het begin van 2005, te weten 22 januari, 26 februari, 19 maart en 16 april. Het thema van dit jaar wordt: “Het onderscheidend vermogen van de VVD” met als onderwerpen van de verschillende bijeenkomsten:

• zaterdag 22 januari: Onderwijs
• zaterdag 26 februari: Integratie
• zaterdag 19 maart: Milieu
• zaterdag 16 april: Sociale Zaken

Voor wie is het bedoeld?

De Kadercursus is bedoeld voor actieve VVD en JOVD leden die hun vaardigheden willen aanscherpen en kennis willen verdiepen. Mochten er, zoals het geval was bij de Kadercursus 2004, meer mensen zich aanmelden dan er plaatsen zijn, dan start de Haya van Somerenstichting een selectieprocedure. Dit gaat op basis van het politiek CV dat ingeleverd wordt bij de aanmelding. Hier wordt gekeken naar de functies die zijn vervuld en cursussen die zijn gevolgd.

De deelnemers moeten in ieder geval:

Minimaal één functie bekleden (of bekleed hebben) in een bestuur of anderszins actief zijn in of voor de VVD

In ieder geval 2 van de volgende cursussen gevolgd hebben: Presentatietechnieken, Discussietechnieken, de 3 modules van Liberalisme

Het programma

22 januari: Onderwijs

26 februari: Integratie

19 maart: Milieu

16 april: Sociale Zaken

Verdere informatie

De Kadercursus wordt gehouden in het Alberdingk Thijm college te Hilversum. De kosten zijn € 110 inclusief lunch, koffie en thee. Deelnemers onder de 25 jaar kunnen in aanmerking komen voor een korting op het inschrijfgeld (€ 55,-). Voor de kosten hoeft u het dus niet te laten!

Nog vragen?

Mocht u nog vragen hebben naar aanleiding van deze informatie, dan kunt u ons tijdens kantooruren bereiken op 070-3613010 of per e-mail via haya@vvd.nl. Ook kunt u op onze website www.vvdopleidingen.nl kijken voor meer informatie.

Inschrijven?

Inschrijven kan via onze website op www.vvdopleidingen.nl of stuur een e-mail naar haya@vvd.nl. Per post kan natuurlijk ook: Haya van Somerenstichting, Postbus 30836, 2500 GV Den Haag. Uitsterste inschrijfdatum: 5 december 2004.

Let op: bij uw inschrijving moet een Curriculum Vitae en een pasfoto ingeleverd worden. Deze kunt u downloaden van onze website of aanvragen bij de Haya van Somerenstichting.

Oorspronkelijk geplaatst op www.vvddelft.nl